Bezsensopedia
Advertisement

Rycerz - średniowieczny fan heavy metalu, ówczesna wersja zawodowego żołnierza. Taki facet w zbroi na koniu, zwrotny niczym czołg. Miał dużą siłę uderzeniową, ale gdy spadł z konia, był niczym żuk przewrócony na plecy.

Tak naprawdę każdy z nas ma w sobie coś z rycerza. Niektórzy odwagę, niektórzy siłę, a niektórzy tylko zakuty łeb.

Uzbrojenie[]

Podstawowym wyposażeniem rycerza była tarcza i miecz. Miecz zasadniczo służył do ataku, a tarcza do obrony. No chyba, że akurat miecz się złamał lub gdzieś zapodział - wtedy rycerz musiał walić wroga tarczą po łbie.

Oprócz mieczy i tarcz rycerze używali też kopii, toporów, kolczastych kul na łańcuchu i innych fajnych rzeczy.

Spędzanie czasu[]

Gdy była wojna (czyli prawie cały czas), rycerze przez większość czasu oczywiście tłukli się z wrogimi rycerzami. W trakcie pokoju lub rozejmu mogli się oni zajmować własnymi sprawami, których jednak nie mieli zbyt dużo. Mogli wtedy ganiać swoich chłopów batem po polu, ale na dłuższą metę to było dość nudne. Dlatego też w przerwach między wojnami rycerze najczęściej tłukli się między sobą dla przyjemności (pojedynki) lub prestiżu (turnieje). Albo przenosili się do jakiegoś kraju, gdzie była wojna i tłukli się za pieniądze.

Wygląd[]

Według opowieści rycerz był przystojniakiem z długimi włosami, do którego wzdychały wszystkie białogłowy. W rzeczywistości w związku ze swoim trybem życia rycerz najczęściej był brudny, nieogolony i czasami niekompletny, jeśli chodzi o części ciała.

Advertisement