Bezsensopedia
Advertisement

Rozbiory Polski – smutny okres, kiedy potraciliśmy swoje ziemie na rzecz zaborców, czyli Prus, Austrii i Rosji. Decyzja o rozbiorach została podjęta na melanżu u carycy Katarzyny, na którą przyszli król pruski i austriacki cesarz. Impreza była tak dobra, że uczestnicy żałowali, że nie graniczą ze wszystkimi innymi uczestnikami. Jedyna droga do tego była przez Polskę. Najwięcej wypiła najpewniej caryca, bo to ona wypowiadała wojnę, a pozostali przychodzili później i zabierali, co mogłoby być ich.

I rozbiór[]

W 1764 na tron wybrany został popierany przez Rosję kochanek Kaśki, czyli Stanisław August Poniatowski. Dla carycy była to największa porażka, bo zamiast rozdawać za darmo ziemie, Stach rozpoczął reformy kraju. Trzy lata później przyszedł stanowczy rozkaz od sąsiada ze wschodu, aby było równouprawnienie religijne. Król Stasiek się zgodził. Katarzyna jeszcze potem wcisnęła jakiś traktat, a Stasiek przez przypadek go podpisał. I zaczęła się konfederacja barska. Polacy zabijali się nawzajem, a w 1772 wojska ruskie weszły, aby stłumić bunt i zajęły, co ich. Pozostali potem też weszli, a polski sejm przyjął traktat rozbiorowy[1].

II rozbiór[]

Potem zrobił się spokój na długie lata. Prusy udawały, że są po naszej stronie, a my postanowiliśmy zrobić Sejm Czteroletni. W 1791 osoby przeciwne większym zmianom pojechały do rodzin na Wielkanoc, a król ze swoimi ziomkami zupełnie przypadkiem przypomniał sobie, że chciał uchwalić konstytucję. Jednak nie wszyscy byli zadowoleni i znowu zawiązała się konfederacja... Zatem od nowa - znowu się pobiliśmy nawzajem i znowu Rosja przyszła "stłumić" rebelię. Potem Prusy, jak na sojusznika przystało, zaatakowały nas od drugiej strony. Przynajmniej Austriacy wplątali się w wojnę z rewolucyjną Francją i tym razem nie przyszli.

III rozbiór[]

Polska zrobiła się tak mała, że postanowiliśmy wywołać powstanie kościuszkowskie na czele z Tadeuszem Kościuszką[2]. Szanse mieliśmy zerowe, wywołaliśmy pretekst do kontrataku i utraty już resztę państwa. I to tylko w dwa lata po poprzednim rozbiorze. Ale przynajmniej konfederacji nie było! Oczywiście zaatakowała nas najpierw Rosja, a potem weszli pozostali dwaj zaborcy. Poniatowski zrzekł się korony i uciekł do stolicy państwa swej kochanki, tak na wszelki wypadek.

Skutki[]

  • Utrata państwa na 123 lata.
  • Sąsiedzi się mocno poszerzyli. Prusy to nawet straciły problem z eksklawą.
  • Procent rodaków władcy w państwie się zmniejszył. Tak za karę!
  • Pretekst do manifestacji swojego narodu w literaturze. To pod zaborami był romantyzm z Mickiewiczem na czele.
  • Tadeusz Rejtan dał przy I rozbiorze przykład tego, jak można legalnie protestować. Nieco później stał się ofiarą seryjnego samobójcy.

Przypisy

  1. A teoretycznie nie musiał!
  2. Nigdy bym nie zgadł.
Advertisement